Bagong Luma at Isang Kwento.

sa wakas natupad na rin ang pangarap kong magkaron ng orihinal na converse.
as in orihinal kahit pa nga sabihing "bagong luma" sya.
ano ang bagong luma? yun yung bagong bili pero luma mo lang syang nabili..
pwedeng gamit na gamit.. pwede naman konting gamit lang. oo, galing kasi sya sa UK eh.
as in ukay-ukay. di naman ako nahihiyang dun ako bumibili. di importanteng bago, ang mahalaga may tibay kang maaasahan.. at sa tingin ko naman. meron naman. muka pa nga syang bago eh.
sana magtagal kami noh? unlike my recently torn relationship. (ikumpara ba? hehe.)
naisip ko lang kasi ulit nun sinusuyo nya pa ko.. gumamit din ako ng paghahalintulad o simili sa isang sapatos na. tama ba? tinanong ko sya tungkol sa sapatos na luma at bago.. ang tinutukoy ko kasi nun eh yung nakaraan at ang parating. basta. di ko na ikukwento pa baka kasi maalala ko pang gusto nya yung bago nung mga time na yun eh.. pero sa kasamaang palad mukang maagang nasira. abnormal kasi yung sapatos na pinili nya eh. yan tuloy mukang gusto kong isipin na kung sana yung luma na lang ulet.. baka sakaling di pa sya nasaktan ng sapatos na yun na masikip sa kanya. tama ba? hehe. medyo magulo yung kwento pero sana magets nyo pa rin. hehehe.

mabalik tayo sa bagong sapatos.. binili ko yun kasama ang pinsan kong si Menggai at kaibigan nyang si Jeazza. Humalukay din kami ng tig-benteng damit. hehe.. ang totoo nyan sa Informatics lang namin balak pumunta pero ewan ko ba kung ba't napadpad kami sa ukay-ukay na yun. bumili di si Jeazza ng bag.. tila nga nagshopping kami eh. tas yun umisleep ng konte tapos nagsimba.

sa simbahan:
nakatayo lang ako kasi puno na.. naguumpisa na nga nun dumating ako.
bilib talaga ako sa pari na nagsesermon dun.. di ko alam yung pangalan nya eh. pero sya yung tipo na magiiwan ng isang gawain bago niya tapusin yung sermon nya.. yun bang parang ibibitin nya.. pero ang totoo ganun talaga kasi yung karugtong nun ikaw/ako na mismo yung bahalang magdugtong. gets mo? ayun nga..

ito ang kwento:
meron daw syang kaibigang doktor at itong kaibigang doktor niya ay may kaibigang business man. si business man at yung asawa ni business man ang bida rito eh. (instrumento lang ang doktor at si father para makarating sa 'tin yung kwento) umpisahan ko na.
yung misis ng business man ay may sakit. matagal tagal na ring naka confine pero sabi ng doktor dapat daw sa mga test na ginawa nila ay maaari ng makarecover or dapat ay magaling na si misis. kaso parang ganun pa din. kaya tinanong ni doktor itong si misis.

doktor: nagtataka lang ako dapat sa mga ginawa namin ay magaling ka na at maaari ka ng lumabas. pero bakit? ayaw mo na bang mabuhay pa ng mas mahaba para sa asawa mo?
misis: malakas ang asawa ko at matagumpay. kaya nyang mabuhay mag-isa. kaya nyang mabuhay ng wala ako.

(ingles yung pagkwento ni father nyan eh.. saka hindi eksakto pero okay na yan. hehe)

kaya sinabi ng doktor na kausapin ni business man si misis.
at yun nga ang ginawa ni business man.

pinuntahan ni business man.
hinawakan ang kamay at pinisil habang may nangingilid pang luha.
tinanong ni business man si wifey ng:

businessman: don't you want to spend longer days with me?
misis: you are a strongman a successful one.. you can very well live without me." *in tears*
businessman: but i love you and i can not live without you.

then yun na.
matagal na pa lang kulang yung ganoong affection sa kanilang dalawa. dahil siguro sa ka-busyhan ni businessman. medyo bitin yung kwento ko noh? pero pramis nagtayuan balahibo ko nyan at naiyak. kakatouch kasi. di kasi ako ganun kagaling mag kwento eh. medyo hindi detalyado kung minsan.. pero malinaw naman. (malinaw nga ba? hehe.)

syempre na iyak ako dahil sapul ako. hehe. di kasi talaga ako ganun ka-affectionate. pero may kilala akong sobrang affectionate sa sobrang affectionate nya nga na overwhelm yung ka-loveteam nya at yun.. nababalewala na pala ni manang si manong. parang namanhid.. at later on nalang na realized ni manang yung nawala niya. ganun talaga eh. wala namang pagsisising nasa unahan di ba?

alam ko na yun.

kaya mabalik tayo..

tungkol sa sa KOMUNIKASYON.
kasama daw yun sa pinaka importanteng sangkap ng isang relasyon.
yung may maayos at malinaw na komunikasyon.
dapat talaga mag kasama ang salita at gawa.
kung hindi man dapat may malawak na PANG-UNAWA ang bawat isa.
at dapat marunong tayong MAKINIG.
kala ko noon kayang kong iklasipika ang sarili ko bilang mahusay na taga pakinig.
pero sumablay ako sa isang yun.

balik tayo kay manang at manong.
yun kasi yung kulang sa kanila eh.
maayos na komunikasyon.
si manong kasi iniipon muna yung mga pagkukulang mo tapos ayun!
saka ibabanat kay manang.
sanay naman si manang na may nagsasabi ng flaws niya eh.
yun bang pinaprangka kung anong mali sa kanya.
pero si manong mukang hindi ganoon.
may pagka sensitibo. hindi naingatan ni manang yung mga kilos at sinasabi niya.
kaya yun. malamang sa malamang.. nasaktan nya si manong ng di naman namamalayan ni manang at di rin naman sinasadya.
isang araw nagpasya silang magkita.. para sana pagusapan ang pinagdadaanan ni manang sa bahay nila. para kahit pano ay humugot ng katatagan mula sa isa't isa. kasi dumating na sa puntong pinapipili si manang. pero.. ang nangyari.. nabalot ng lamig si manang nung mga sandaling yun.. hindi ng lamig ng aircon sa sinehan kundi sa lamig ng aura ng taong kasama niya. parang estrangherong nakahawak sa kamay at panak-naka'y niyayakap niya. anong problema? parang wala na meron. ewan. lumipas na para alalahanin pa noh? pero ganun.

sa mga oras na 'to.. siguradong sigurado akong inaatake na naman ng mga katanungan si manang. mga tanong na tulad nito:

kung nakinig lang sana ako?
kinulitan ang pagtatanong ng..
"huy! may problema ba sa 'tin? dahil pa rin ba sa absent ko sa bortdey mo?"

itatanong din siguro ni manang to:
"mahal mo pa ba 'ko? o ngayon pinagsisisihan mo ng ipinagpilitan mo pang pumasok sa komplikadong buhay ko?"

sa tingin ko.. di naman ganun ka komplikado buhay ni manang brad eh.
etong si manang lang talaga yung nagiisip ng nagiisip para maging komplikado.
dumadagdag pa kasi sa isip ni manang yung mga tsiks ni manong.
hassle yun.
naramdaman din kasi ni manang na parang nakalimutan ni manong na iba si manang.
iba. oo. ibaaaaaaaaa!!!!
biglaan pang naging transparent etong si manong.. di alam ni manong na malakas yung pandama ni manang sa ganyang mga sitwasyon. galing na kasi sya dun. sige na.. oo.. pwedeng maging mapanghusga.. o tamang hinala.
pero sabi nga sa ingles. "never underestimate the power of your instict"
instict lang yun. pero pakonti konti.. nagkakaroon ng nabubuong larawan.

na baka:
namimiss nya na yung pakikipag bahay-bahayan niya?
yung halos bente kwatro oras nyang pwedeng makasama yung gelpren niya?
na baka gusto niya rin ng mga larawang may kissing scene at ipapaskil sa FS?
na nasasaktan sya kasi may ibang mahal na yung babaeng minahal niya ng matagal?
na sana pumayag na lang syang makipagbalikan kaysa manatili sa abnormal niyang loveteam?
marami pang baka..

pero naisip din naman ni manang na:
sobrang dami nya na kasing pagkukulang kaya nanlamig na si manong.
di na sya kaya pang pagtyagaan.
naisip nya rin na ayaw niya na ng mga cariño brutal na natatanggap niya.
marami din yan..
pero..

kamakailan nasagot yan ng isang salita pero parang patalim na ubd ng talas.

DISAPPOINTED.

yun ang sabi ni manong.
alam ko naman eh.
pareho nga siguro talaga sila ng trip sa buhay.
pero ang totoo marami pa silang di alam sa isa't isa.
binuo at pinaniwala na lang nila ang mga sarili nila sa pamamagitan ng EXPECTATION.

expectations hurt

sya nga pala..
gusto ko rin naman na mabago ako eh.
sa tama.
wag dun sa hindi ko na makikilala pa.
dahan dahan lang pero..
nagmamadali naman yata sya kasi.
bago sa kin toh.

sana pala nasabi kong..
gusto ko rin namang mahing BEST FRIEND mo.
yung sasabihin mo ng buong buo yung hinaing mo sa mundo.
kung malinaw mong sinabi..
mauunawaan naman kita.
marami ako nun.. kahit mahirap humugot.
para sayo..
ilalabas ko naman lahat eh.
MAKIKINIG ako.
kaso..



tapos na.