dramachine.

	Date:			05/31/2009 12:48 am
	Subject:			thanks.
	Message:			alam ko na. hahayaan mo na lang siguro akong tanggapin yung mga dahilan na inihahain ng isip ko kung bakit ka nagkakaganyan. kung alin dun.. bahala na ba ako? pano ba to.. di na kita tatanungin or kokomprontahin pa. Sabi nga sa zorro ata yun.. ang HINDI NALALAMAN HINDI NAKAKASAKIT. Pero gaya nga ng nasa taas sub-consciously.. baka alam ko yun.. kaya nasasaktan pa rin ako. grabe, gustong gusto kong magalit sayo.. sa tuwing tatangkain kong kausapin ka.. at sabihin yung mga gusto kong sabihin.. pinanghihinaan lang ako ng loob. ayoko sanang sa 'kin manggaling 'to.. pero alam ko na nahihiya ka lang na tapatin ako.. mahiyain ka eh. kaya sige.. if this is what you want.. go on. hindi ko ugaling mag keep pa ng taong parang nais ng kumawala. marami ng tao sa paligid ko na madalas pigilan yung mga bagay na gustong gusto kong gawin na alam kong makakapagpasaya sa kin.. at ayokong maging ganun ako sa buhay mo. kaya.. ayun. THANK YOU sa LAHAT. i wished you'll be HAPPY. Take Care and God Bless. Spare me the last virtual hugs.. *huuuuugss!* kasi i'll probably gonna MISS YOU SO.. from the start na alam nating there an understanding between us na, till the moment we've become official loveteam. hehe. sorry kung napaka mellow dramatic netong message ko.. mas kaya kong dito i-express yung feelings ko about it eh.. so pano. Don't try wishing to me, forgetting you ha.. kasi impossible yun when you've given me so much to remember. again, thank you. STAY SAFE always.. and for the last time.. allow me to say na MAHAL KITA though hindi ko yun nai-express or napatunayan ng bonggang-bongga dahil sa komplikadong sitwasyon.. kahit i have in mind millions of ways on how will i done it.. takot lang po kasi. kaya ayun. IM SORRY na din. sya.. sya.. hanggang dito na lang talaga. ciao. yan yung madrama kong sinabi nung nagdesisyon na kong tapusin yung loveteam mania namin. pooootek! lam mo brad kung gano kadaming likido yung binawas ko muna bago ko natapos yan. grabe pala talaga yung sakit kapag ayaw mo pang tapusin yung bagay o pangyayaring hindi mo pa talaga gustong matapos. ansakeeeeeet! grabe. isang malaking torture. mahina kasi talaga ako kapag pumasok na sa usapan yung PARENTS ko. alam kong wala pa kong napapatunayan sa kanila mula nang grumadweyt ako sa kolehiyo. kaya ayun sa ayaw at sa gusto ko, gusto nila yung dapat kong sundin. ang hirap hirap nilang i-please pero gagawin at gagawin ko pa din. kaya ayun. sana mapatawad niya ko na hindi ko sinabi yung pinaka dahilan tapos parang ibinabato ko pa sa kanya yung sisi. sa isang banda nung huling araw naman na kasama ko sya, naramdaman kong papunta na rin sya dun. ayokong maiwan kaya siguro inunahan ko na lang. pero mas malala pala yun. kasi ayaw ko nga ng iniiwanan tapos ako pala yung mang-iiwan. *di man lang kasi ako inawat, pinigilan man lang.. papapigil naman ako eh.. :'(* ansaket pootek! ansakeeet talaga! perstaym eh. pero sa bagay.. pano nga ba naman niya ko mapipigilan.. eh dinaan ko pa sa FS. sa FS nya inumpisahan. sa FS ko tinapos. ampoootek! ayaku netoOoOoO!!! kanta Silverstein kanta: i know i need your comfort, but this drama makes me sick and the longer i lay here, i know it's harder to get up without you - mula sa kantang Call it Karma wushuuuung!