as in kanina.
pag gising ko...
super taka talaga ako kung bakit twice ko nang napapanaginipan yung mudra ni Pastense.
WEIRD.
yung anak niya yung madalas kong naiisip tapos bakit ang nanay ang naandon sa eksena?
unang panaginip scene: (after ng break-up)
napasakay daw ako sa isang sasakyan na.. L300 ata yun. tapos.. naandon yung mudra niya.
tinanong ako kung saan ako pupunta. di ko na maalala kung saan eh. basta pa antipolo din yun.
tapos. chikahan kami. pero hindi todo chika huh. pabugso bugso lang. tinanong niya pa nga sa kin kung na saan yung anak niya eh. ndi ata ako sumagot nun. tapos namalayan na lang namin papara na ako. sa palengke nga pala daw yung punta niya. tapos ako sumama na rin. tapos nung asa palengke na. naghiwalay kami ng pinuntahan. ayun. ewan ko na.
di na kasi klaro eh. kasi medyo matagal na.
pangalawang panaginip scene. (latest as in kanina nina lang.. pres-na-pres pa beybe! hehe.)
sa isang lugar na maraming tao. almost kababaihan lang ata. parang reunion nga yung style eh. naandon yung lola ko, mga tita tapos dun nakita ko yung mudra niya. may dalang pamaypay tapos naka-red blouse pa nga eh. tapos kinausap ako. saka yung mga tita ko sa side ng mama ko ha. ayun. tapos nun gumising na ko.
pag gising ko una kong inalala yung mga pinag usapan dun eh.
kaso.
hindi ko talaga maalala.
ganun naman karaniwan sa panaginip di ba? kadalasan yung photographic memory lang yung maaalala mo. haaay.
tapos yun. bago ko pumasok eto naman banat ni mama sa 'kin.
(unedited yan ha.. eksaktong pagkasabi.)
*tinawag muna ako.. bibili kasi pala muna ako ng yakult nun eh.*
nanay ko: 'ter lika.
ako: po?
nanay ko: na ospital pala yung EX-BIYENAN mo.
(take note of that.. ex-biyenan. kulit din netong nanay ko eh noh. tira-paso. hehe.)
ako: haha. eks-biyenan talaga eh noh. haha. sino pong nagsabi?
nanay ko: si Nelson kanina nag kukwento.
ako: ah. kaya pala napanaginipan ko yung muder niya. blah blah blah..
yun nga ikinuwento ko yung panaginip ko.. tapos bumili na ko ng yakult.
tapos sinabi ko Kulot yung sinabi ni mama. sabi naman netong si Kulot (Lhen, kapatid ko)..
hindi naman daw yung muder yung naospital. yung kapatid niya daw. ayun. parang na confuse at na curious tuloy ako at gusto kong iparating yung simpatiya ko.
puntahan ko kaya?
parang kaya eh noh?
ang epal ko talaga. tsk.
hanggang salita lang naman ako eh.
ganito kasi yan.
baka kasi masoplak ako eh.
parang ganito:
wala kang pake! eks lang kitaaaa! ekssssss!waaah! tingin mo? haaayyy! nilalamon na talaga ako ng hiya pagdating sa kanya.
kaya kahit gusto kong gawin yung gusto kong gawin sa kanya kahit noon.
di ko talaga magawa. poootek! abnuy talaga ako oh grabe.
pengeng gamooooooot dito pleeeeeeeeeeeeeeeeeeease!
ang OA ko na. wala na.
hehe.
nga pala. nilibre ako ni Ate Jean sa Jabi ng spategi.
ayun.
tapos wentuhan tungkol sa kalakalan ng minamahal naming kompanyang pinag tatrabahuan.
tapos dumaan sa simbahan kakatapos lang ng sermon pag dating ko. kaya ayun, ako ay.
nag-dasal. :)
